Een verslag uit de oude doos: Op 29 maart 2006 was er een totale zonsverduistering zichtbaar, onder andere te zien vanaf een smalle strook door Turkije. In deze strook van zo’n 150km breed zou de Maan de Zon volledig afdekken. Een van de spectaculairste natuurverschijnselen die er zijn. Toevallig liep het eclipspad precies over een toeristisch gebied aan de kust zodat een reis er heen lekker betaalbaar bleef. Om niet achter het net te vissen hadden Maayke en ik al een jaar(!) van tevoren een vlucht+hotel geboekt. Maar eindelijk was het dan zover. We waren op de plaats van bestemming, hadden een prachtig plekje uitgezocht om de verduistering bekijken, de videocamera stond op scherp, dus het spektakel kon beginnen…
Wat een dag, die 29e maart! ’s Ochtends al vroeg uit ons hotelnest gekropen om als eerste op de waarneemspot te zijn die we de vorige middag gevonden hadden. We waren vroeg, maar zeker niet de eersten! Om 09.00 stonden we met z’n allen op de ‘plaat’ terwijl het eerste contact pas tegen 12.30 zou zijn. We hadden mooi tijd om alle spulletjes uit te stallen, in mijn geval een oude VHS-C videocamera en een verrekijker. Ik had namelijk geen zin om de hele tijd foto’s te gaan maken en zo meer bezig te zijn met het instellen van de camera dan met het genieten van de eclips. Ik hoefde dus alleen mijn cameraatje te voorzien van een eigenmaakt astosolar-filtertje, hem op de zon te richten en verder lekker afwachten. Ik zat heerlijk op de rand van het muurtje met vrij uitzicht op de zee te wachten op wat zou komen.




