Auteursarchief: Roel

Bedekking van 19 PSC door de Maan

Gisteravond zou de magnitude 5 ster 19 PSC (in het sterrenbeeld Vissen) bedekt worden door de Maan. Meestal mankeert er wel wat aan een sterbedekking. De Maan staat te laag, de ster is te zwak, de ster verdwijnt aan de verlichte kant van de Maan (minder mooi), het is bewolkt of het gebeurt om half vier ’s nachts. Maar gisteravond waren de waarneemomstandigheden perfect.

De ster werd bedekt door de onverlichte rand van de Maan om 20:55 uur. De Maan was voor 78% verlicht en stond op dat moment op een hoogte van 41 graden in het zuiden. Ideaal dus. Wachtend op het moment van de sterbedekking heb ik de Maan geschetst met een wit pastelpotlood op zwart papier. Sinus Iridium lag er prachtig bij en de bergketen stak als een sikkel uit in de het donkere deel van de Maan. Erg mooi! Vlak voor de bedekking heb ik het oranjerode sterretje (de kleur was echt opvallend) nog even op de juiste plek ingetekend. Vlak daarna zag ik de daadwerkelijke bedekking: de ster floepte in een fractie van een seconde uit, alsof iemand even een schakelaar om zette!
De diameter van het getekende Maanschijfje is ongeveer 10 cm. Gebruikte kijker: 76mm f/4 Dobson, 17mm Plossl, door het voorraam van de huiskamer. (klik op de tekening voor een grotere versie)

First Light Celestron C8: Jupiter

Vanavond heb ik voor het eerst mijn nieuwe Celestron C8 buiten gezet. Vorige week gekocht, maar door het slechte weer tot nu toe nog niet mee kunnen kijken. Afgelopen nacht klaarde het was op. Een beetje mistig, maar daardoor was de atmosfeer wel lekker rustig. De echt heldere objecten zoals planeten en de Maan priemen wel door de mist dus zijn die op dat soort rustige nachten juist perfect waar te nemen. Jupiter bijvoorbeeld  kwam rond 23.00 voorbij het dak van de buren, de seeing leek heel aardig te zijn, dus een mooi moment voor First Light van mijn pas aangeschafte C8 op Vixen SP.

De kijker had de hele avond al in de schuur gestaan, dus hij was al behoorlijk op temperatuur. Dat merkte ik al heel snel nadat ik het deksel eraf haalde, want al na 1 minuut sloeg de dauw een witte waas over de correctorplaat! Dat begon dus goed..

Snel naar binnen voor een fohntje om de boel droog te blazen. Dat ging vlot, dus kon ik al snel de kijker op Jupiter richten.
Lees verder →

Schets NGC 7479

Zondagavond geschetst in Wateren.

Wat een verrassend ding is dit stelsel zeg. Op het eerste gezicht een edge-on met een wat helderder kern. Mooi, maar niet heel bijzonder. Maar na aandachtig turen worden er opeens zwakke haakjes aan de uitlopers zichtbaar! Een balkspiraal! Echt ver zag ik ze niet uitlopen, maar dat de omgekeerde S-vorm uiteindelijk zo duidelijk naar voren zou komen had ik niet verwacht.Met dank aan Steem voor de tip.

Waarneemverslag Wateren, 10 oktober 2010

Met wat vertraging hier dan het waarneemverslagje van afgelopen zondagavond in Wateren. Een absolute tophemel vanaf het einde van de astronomische schemering tot een uurtje of 1. Na een hele periode alleen gekeken te hebben vond ik het wel weer eens tijd worden om wat objecten te loggen. Aan de hand van een H400 lijst voor de maanden september en oktober ben ik gaan speuren naar wat leuke objectjes:

NGC 6946
Een flinke diffuse vlek met een zwakke verheldering in het centrum. Twee spiraalarmen lijken perifeer zichtbaar: 1 aan de zuidkant richting het oosten en 1 aan de noordkant richting het westen. De zuidelijke arm lijkt het breedst.

NGC 7160

Een los open cluster dat wel wat weg heeft van het bekende E.T. cluster, maar dan kleiner. Twee heldere sterren aan de noordkant lijken twee ogen. Het lijf van zwakkere sterren strekt zich uit naar het zuiden.

Lees verder →

Opnieuw speedschetsen vanuit de achtertuin: NGC 6503 en M27

Net als de vorige keer hing er precies rond het einde van de astronomische schemering een flinke opklaring boven Deventer. Op Sat24.nl zag ik al dat het weer een race tegen de klok zou worden, dus om 20.45 uur zat ik startklaar voor mijn eerste schetsje.

Als eerste bekeek ik het sterrenstelsel NGC 6503 in Draco. Een helder lensvormig stelsel zonder opvallende kleine kern. Een soort M82 maar dan zonder stofbanden of andere structuren. Het viel me op dat de noodzijde van het stelsel net iets scherper afgetekend leek dan de zuidzijde. Het was heel subtiel (en daarom misschien wat lastig te zien in de schets) maar later heb ik hem vergeleken met een foto en het klopte wel degelijk:

Lees verder →

Twee achtertuin-schetsjes: Dubbelcluster en E.T. Cluster

Na een hele dag dikke bewolking en regen klaarde het tijdens de schemering zowaar even op! En dat is nou precies zo’n moment waarbij een kleine “grab & go” kijker zijn nut bewijst. Binnen 3 minuten zat ik met mijn kleine 10cm refractor buiten.

Het was nog niet volledig donker, maar enkele heldere open sterrenhopen waren al prima te zien, waaronder het beroemde dubbelcluster en het grappige E.T. cluster. Erg hoog stonden ze ook niet (ongeveer 35 graden in het noordoosten) maar hoe donkerder het werd hoe mooier de overzichtsbeelden door mijn kleine kijkertje.

Lees verder →

Vrije zondag: Starblast-montering nagemaakt

Geinspireerd door een topic op Astroforum (over wat nou de ideale beginnerskijker voor een kind zou zijn) ben ik vanmiddag de schuur in gedoken om met wat stukken resthout een kleine Dobson-montering a la de Orion Starblast te maken voor mijn twee kleinste kijkertjes.

Ik ben altijd al ontzettend gecharmeerd geweest van het simpele ontwerp van de Starblast. Super eenvoudig om te maken en ideaal om een klein kijkertje geschikt te maken om permanent in de auto (of in mijn geval de bus) te stallen voor snelle kijkjes onderweg, of om dodelijk saaie verjaardagen wat op te fleuren. Je zet ‘m zo op een tuintafel of het dak van je auto en je kan meteen waarnemen. Een middagje klussen en hij was klaar. Kosten €0,00 (al het materiaal had ik nog liggen). De hoogtelager is een schijf bekleed met ruwe raamfolie die draait over drie stukjes teflon die tegen de rechtopstaande plan gelijmd zijn. Met de vleugelmoer kun je de frictie afstellen. Het draaiplateau werkt volgens hetzelfde principe. Zoals mede waarnemer Eric ooit eens zei: nooit meer zonder telescoop de avonddienst in!

Nu alleen nog even schilderen…
Lees verder →

Pasteltekening: Maan met asgrauw schijnsel

Opnieuw een pasteltekening nagetekend van verschillende foto’s. Eén van de mooiste dingen om met het blote oog of door een laag vergrotende telescoop te bekijken vind ik nog altijd de smalle maansikkel met “asgrauw schijnsel”. Het is in de herfst het best te zien in de ochtenden voor nieuwe maan en in het voorjaar in de avonden na nieuwe maan.

Laag boven de horizon is dan de smalle maansikkel te zien, maar de donkere zijde van de maan is ook zichtbaar als een grijze bal. Met een verrekijker of een telescoop zijn daarin zelfs de maanzeeën prima te zien. Wat we zien is het zonlicht dat via de aarde op de maan valt, want op dat moment is de Aarde vanaf de Maan bekeken “vol” en weerkaatst dan extra veel licht. In combinatie met de vaak nog donkerblauwe achtergrond van de schemering is het altijd prachtig om te zien, helemaal als er ook nog een heldere planeet zoals Venus in de buurt staat. De eerstvolgende kans om het asgrauwe schijnsel te zien zijn de ochtenden tussen 4 en 7 oktober.