In de de tweede week op La Palma ging de maan pas na middernacht onder, waardoor de focus steeds meer richting de ochtenduren schoof.
Het Andromedastelsel stond in de nanacht heerlijk hoog, dus een uitgelezen kandidaat voor een astrofotootje. Net als Rho Ophiuchi is deze foto gemaakt met een D3200, voorzien van een 135mm Nikkor lens, op een Star Adventurer. (Dit zijn mijn eerste voorzichtige stapjes in de astrofotografie, dus geen guiding en dergelijke)
Gestackt en bewerkt met Siril, daarna nog heel ietsje nabewerkt met Photoshop. Ook flink gecropt; de camera was niet roteerbaar op de montering dus de oorspronkelijke foto is verticaal langgerekt. Bovendien is M31 is niet zo groot op 135mm.

Ik blijf het bizar vinden hoeveel detail er aan het einde van de rit zichtbaar is ten opzichte van één enkele opname. Eerst na het stacken (dat was voor mij al een wow-momentje), maar ook daarna, tijdens stretchen met Siril, kwam er nog meer fijn spul tervoorschijn. Ik ben oprecht verbaasd over de vlokkerigheid in de schijf en de stofbanden, en de bruine kleur van die bandjes.