Tag archieven: Astrofoto

Widefield Dark Horse Nebula & Rho Ophiuchi (La Palma)

Naast de geleende 135mm lens van Jan Willem had ik afgelopen juni ook mijn eigen 50mm Nikkor lens meegenomen naar La Palma. In combinatie met de APS-C sensor van de Nikon D3200 geeft dit een mooi groot beeldveld – het volledige Donkere Paard én het gespuis rondom Rho Ophiuchi past op dezelfde foto.

Ik heb een Star Adventurer gebruikt en 200 opnames gemaakt van 60 seconden, gestacked en bewerkt met Siril, daarna nog wat aan de schuifjes getrokken in Photoshop. Mijn mond viel alweer open van verbazing! Echt onvoorstebaar hoeveel detail en kleur je eruit trekt met die software.

Leuk: de meeste objecten met bijzondere namen worden steeds minder herkenbaar naarmate er meer detail te zien is, maar de Dark Horse wordt juist alleen maar méér paard. De half opgetilde voorpoot (BEEN!) heeft de gewrichten op precies de juiste plek, de proporties van de hoef kloppen en als toetje is er heel subtiel een lijntje onder de hoef zichtbaar: een hoefijzer?

Ook mooi om te zien hoe duidelijk de Snake Nebula erop staat (net onder de buik van het Paard)

Messier 31, La Palma (135mm telelens)

In de de tweede week op La Palma ging de maan pas na middernacht onder, waardoor de focus steeds meer richting de ochtenduren schoof.
Het Andromedastelsel stond in de nanacht heerlijk hoog, dus een uitgelezen kandidaat voor een astrofotootje. Net als Rho Ophiuchi is deze foto gemaakt met een D3200, voorzien van een 135mm Nikkor lens, op een Star Adventurer. (Dit zijn mijn eerste voorzichtige stapjes in de astrofotografie, dus geen guiding en dergelijke)

Gestackt en bewerkt met Siril, daarna nog heel ietsje nabewerkt met Photoshop. Ook flink gecropt; de camera was niet roteerbaar op de montering dus de oorspronkelijke foto is verticaal langgerekt. Bovendien is M31 is niet zo groot op 135mm.

Ik blijf het bizar vinden hoeveel detail er aan het einde van de rit zichtbaar is ten opzichte van één enkele opname. Eerst na het stacken (dat was voor mij al een wow-momentje), maar ook daarna, tijdens stretchen met Siril, kwam er nog meer fijn spul tervoorschijn. Ik ben oprecht verbaasd over de vlokkerigheid in de schijf en de stofbanden, en de bruine kleur van die bandjes.

Mijn allereerste deepsky-foto: Het Rho Ophiuchi Nevelcomplex vanaf La Palma

Afgelopen voorjaar zat ik weer met een groepje vrienden op La Palma. Voor het eerst heb ik me daar gewaagd aan een stukje astrofotografie. Met een geleende 135mm lens (dank Jan Willem) i.c.m. mijn oude Nikon D3200 en een Skywatcher Star Adventurer hield ik het zo simpel mogelijk. Geen autoguiding enzo, gewoon de montering zo goed mogelijk op de pool uitlijnen en de camera rustig een paar uurtjes laten klikken terwijl ikzelf door de Dobson aan het kijken was. Steven drukte me nog wel op het hart om ook wat darks en flats te maken, en aldus geschiedde.

De volgende ochtend heb ik met de verzamelde data al wat geprobeerd in Deepskystacker, en alhoewel dat best wel goed ging, vond ik het resultaat nogal flets. En omdat astrofotografie (en vooral het nabewerken) al nooit écht mijn interesse had, bleef het daarbij….

Van Steven (alweer) kreeg ik de tip om het programma Siril eens te proberen voor het stacken en de verdere bewerking. En daar ben ik dan eindelijk vandaag, maanden na dato, maar eens mee aan de gang gegaan. Het is absoluut geen intuïtief programma, ik had een Youtube tutorial nodig om een beetje wegwijs te worden. Dit is het resultaat na wat pielen, echt ver boven mijn verwachting. Mijn allereerste echte astrofoto; ik ben er best een beetje trots op! Al die nevelflarden en kleurverschillen, de indruk van een driedimensionale stofwolk vóór een achtergrond van sterren, dit smaakt toch wel (een klein beetje) naar meer…