Gisteravond zou de magnitude 5 ster 19 PSC (in het sterrenbeeld Vissen) bedekt worden door de Maan. Meestal mankeert er wel wat aan een sterbedekking. De Maan staat te laag, de ster is te zwak, de ster verdwijnt aan de verlichte kant van de Maan (minder mooi), het is bewolkt of het gebeurt om half vier ’s nachts. Maar gisteravond waren de waarneemomstandigheden perfect.

De ster werd bedekt door de onverlichte rand van de Maan om 20:55 uur. De Maan was voor 78% verlicht en stond op dat moment op een hoogte van 41 graden in het zuiden. Ideaal dus. Wachtend op het moment van de sterbedekking heb ik de Maan geschetst met een wit pastelpotlood op zwart papier. Sinus Iridium lag er prachtig bij en de bergketen stak als een sikkel uit in de het donkere deel van de Maan. Erg mooi! Vlak voor de bedekking heb ik het oranjerode sterretje (de kleur was echt opvallend) nog even op de juiste plek ingetekend. Vlak daarna zag ik de daadwerkelijke bedekking: de ster floepte in een fractie van een seconde uit, alsof iemand even een schakelaar om zette!
De diameter van het getekende Maanschijfje is ongeveer 10 cm. Gebruikte kijker: 76mm f/4 Dobson, 17mm Plossl, door het voorraam van de huiskamer. (klik op de tekening voor een grotere versie)

Zondagavond geschetst in Wateren.

Wat een verrassend ding is dit stelsel zeg. Op het eerste gezicht een edge-on met een wat helderder kern. Mooi, maar niet heel bijzonder. Maar na aandachtig turen worden er opeens zwakke haakjes aan de uitlopers zichtbaar! Een balkspiraal! Echt ver zag ik ze niet uitlopen, maar dat de omgekeerde S-vorm uiteindelijk zo duidelijk naar voren zou komen had ik niet verwacht.Met dank aan Steem voor de tip.

Net als de vorige keer hing er precies rond het einde van de astronomische schemering een flinke opklaring boven Deventer. Op Sat24.nl zag ik al dat het weer een race tegen de klok zou worden, dus om 20.45 uur zat ik startklaar voor mijn eerste schetsje.

Als eerste bekeek ik het sterrenstelsel NGC 6503 in Draco. Een helder lensvormig stelsel zonder opvallende kleine kern. Een soort M82 maar dan zonder stofbanden of andere structuren. Het viel me op dat de noodzijde van het stelsel net iets scherper afgetekend leek dan de zuidzijde. Het was heel subtiel (en daarom misschien wat lastig te zien in de schets) maar later heb ik hem vergeleken met een foto en het klopte wel degelijk:

Lees verder →

Volle Maan, 24 juli 2010, 21.10 uur. Pastelkrijtjes op blauw karton. Opklikken voor grotere versie.

Vanavond net na 21.00, op weg van mijn werk naar huis, zag ik boven de oostelijke horizon de Volle Maan opkomen. De lucht was nog blauw omdat de zon precies aan de tegenoverliggende kant nog maar net onder was. Door de lage stand boven de horizon leek hij gigantisch!

Het was zo’n mooi gezicht dat ik direct na thuiskomst een stuk blauw karton uit de prullenbak trok (echt waar!) en de pastelkrijtjes uit de kast haalde. Ik heb heel snel een tekeningetje gemaakt van wat ik me nog van het beeld kon herinneren. De bomenrij op de horizon, de melkwitte lucht erboven die langzaam overliep in het blauw en de het licht van de Maan dat net door de witte heiigheid heen prikte. Na een kwartiertje was dit het resultaat. De originele tekening is ongeveer 15×20 cm. Er zitten wat kreukels in het papier, maar ik had even niks anders…